De Grote Blauwe

Het draaiorgel De Grote Blauwe heeft een uitgebreide revisie bij het Nederlands Boekorgel Centrum ondergaan. Uitgangspunt daarbij was dat het orgel de bezetting en uitstraling bleef behouden die het bij de lichte verbouwing rond 1970 bij de firma Perlee had verkregen. Het bestuur heeft, nadat de heren Schenk(voorzitter) en Van den Berg(muzikaal adviseur) verslag hadden uitgebracht van het resultaat van de restauratie, vastgesteld dat aan dat uitgangspunt ruimschoots is voldaan en de eigenaar van het orgel, Stichting Het Kunkelsorgel te Haarlem,  zal daarom een ruime bijdrage in de kosten van de restauratie van het NFD ontvangen. Op zondag 20 november jl. werd het instrument in het Draaiorgelmuseum te Haarlem opnieuw in gebruikgenomen. Donateurs van het NFD konden, na inlevering van een aan hen toegestuurde en op naam gestelde bon bij de aldaar aanwezige stand van het NFD, een mooie foto van het orgel in ontvangst nemen als herinnering aan deze feestelijke gebeurtenis en als blijk van waardering dat zij door hun financiële ondersteuning van het NFD deze restauratie mede mogelijk hebben gemaakt. Wim Minning, zoon van de bouwer van de Grote Blauwe Jacques Minning, ontving uit handen van de voorzitter van het NFD als blijk van waardering van zijn aanwezigheid, een gratis foto.

 

Van het NBC mochten we een aantal foto's plus begeleidend commentaar ontvangen van het revisieproces.

 

Foto 1,2 en 3 tonen de opnieuw beleerde balg

 

 

  foto 1

 

 

 

 

 

 foto 2

 

 

 

 

 foto 3

 

 

  

 

 

 

foto 4: bovenaanzicht van de balg: de kleppen zijn allemaal krom getrokken. Tevens verloor de balg veel wind door het staartstuk.

 

 

  

 

 

 

 

 

foto 5: de vernieuwde kleppen.

 

 

 

 

 

  

 

 

 

foto 6: Sommige toevoergaten die door de firma Perlee waren dichtgemaakt zijn weer open gemaakt om een soepeler toevoer naar het magazijn te krijgen.

 

 

  

 

 

 

foto 7: de open gemaakte toevoergaten.

 

 

 

 

  

 

  

foto 8: bij enkele bassen waren de rugplaten niet al te best meer. Door vocht of water waren deze doorgerot. Hier zijn nieuwe stukken in gefreesd van hetzelfde soort hout.

 

 

 

 

 

 

foto 9: Sommige grondbassen hadden lekkages en de voorblokken waren losgeraakt. (slechte hechting van de lijm.) 
            

 

 

 

 

Foto 10, 11 en 12: De hoofdwindlade had een record aan scheuren en barsten. Ook bijna alle luchtkanalen lagen los en hadden totaal geen afsluiting meer. De  kanalen zijn vervolgens ingelijmd met een iets verdunde lijm (iets verdund om kracht te behouden). Daarna is met luchtdruk de lijm verspreid, zodat deze overal onder de latten vandaan kwam. Vervolgens zijn er spanlatten op gezet. Na twee dagen drogen is de volledige windlade uitgegoten met lijm. Hierna is op de getrokken plaat een freesgroef van  1 cm  gemaakt en weer opgevuld met passend hout, wat  eventuele spanning aankan. Dit tijdrovende procedé is niet onbeloond, want de windlade is weer superdicht en mooi vlak gebleven.

 

  

 

 

 

foto 10

 

 

 

 

 

 

foto 11

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

foto 12