De Cello

De hoofddoelstelling van het NFD is het behoud van de draaiorgelcultuur in Nederland. Dat er gestreden moet worden voor het behoud van de draaiorgelcultuur in Nederland blijkt uit het feit dat tussen 1945 en heden tientallen waardevolle draaiorgels naar het buitenland zijn geëxporteerd. En als deze orgels daar nu goed bleven functioneren zou men er nog vrede mee kunnen hebben. Maar dit was en is meestal niet het geval. 

Een van de orgels die werden geëxporteerd en na verloop van tijd steeds slechter ging functioneren was de Cello. Diverse pogingen om het orgel beter te doen spelen faalden of hadden slechts tijdelijk succes.
Uiteindelijk werd een beroep gedaan op de voorzitter van het  NFD. Deze schakelde de Nederlandse orgelbouwer en - restaurateur Elbert Pluer uit Bussum in en samen vertrokken ze in maart 2007 naar Canada om de meest noodzakelijke herstelwerkzaamheden aan het orgel te verrichten. Maar al gauw constateerden ze dat er te veel aan het orgel moest gebeuren om dat in een verblijf van een week aldaar te realiseren. 
Er zat maar één ding op: het orgel diende naar Nederland vervoerd te worden om het in de werkplaats van Pluer grondig te kunnen restaureren.

Het verblijf van de Cello in Nederland zou slechts voor de duur van de restauratie zijn. De Dutch Canadian Club in Edmonton kon echter niet tijdig de fondsen werven voor de kostbare restauratie. Wederom werd een beroep op het NFD gedaan. Dit resulteerde erin dat een ruil tot stand werd gebracht met een kleiner, maar goed spelend orgel waarmee de Hollandse club in Canada zeer ingenomen is. Door deze ruil is de heer Hegi uit Leiden de eigenaar van de Cello geworden en kon de restauratie met financiele steun van het NFD nog grondiger worden uitgevoerd. 

En zo kon het gebeuren dat de Cello na een verblijf van 41 jaar in juni 2008 definitief in Nederland terugkeerde. Slechts eenmaal eerder gebeurde dit met het orgel Het Schapekopje van de stichting Draaiorgelvrienden Assen. Dit orgel keerde in 1996 na een verblijf van ruim 40 jaar jaar terug uit Denemarken. 
Al met al heugelijke feiten voor de Nederlandse draaiorgelcultuur. 
Maar de zorgen voor de draaiorgelcultuur zijn nog niet voorbij. Nog steeds worden waardevolle draaiorgels in Nederland bedreigd met export naar het buitenland en verkeren vele orgels  aldaar in een uiterst slechte staat. Genoeg werk nog aan de winkel dus.  Maar ook financiële zorgen, want de middelen van het NFD zijn lang niet toereikend om al deze problemen het hoofd te bieden. Daarom roepen we u op donateur te worden en zo onze financiële mogelijkheden te vergroten. Klik op 'DONATEUR' en meld u aan!

Op deze pagina blikken we met een aantal foto's terug naar de hoogtijdagen van de Cello in Nederland maar kijken we ook in het heden en de toekomst door een aantal foto's te tonen van de restauratiewerkzaamheden die werden uitgevoerd door Elbert Pluer Orgelbouw te Bussum en  Jacob's kunsthandel te Emmen die de decoratie van het front verzorgde.  Tot slot tonen we nog een aantal foto's van de heringebruikname v.h. orgel in het Nederlands Openlucht Museum te Arnhem 

De Cello tijdens zijn hoogtijdagen in Nederland

De Cello als nieuw Carl Frei-orgel van de fa. Möhlmann-Warnies. Amsterdam, 1928

Op de Dam in Amsterdam, circa 1935

Bij de Oranjefeesten in 1935

                                                                    In Leiden, 1948

Tijdens de draaiorgelmanifestatie in Den Bosch, 1961

De Restauratie

	Het met rubberdoek afgedichte cancellenraam van voor de restauratie.		Scheuren aan de bovenzijde windlade worden opengefraisd en van nieuw hout voorzien.
	Gelijk aan foto 2: scheuren aan de bovenzijde windlade worden opengefraisd en van nieuw hout voorzien.		Het klemmen van de houten stroken die in de gefraisde sleuven zijn gelijmd.
	Het deksel van de ventielenkast ondersteboven en ontdaan van het meeste leer.		De bourchettenplank nog zonder membraamleer - van onderaf gezien.
	Gemonteerde nieuw beleerde ventielen met nieuwe fosforbrons veren en vernikkelde messing spelden op de met papier beplakte dammen.		Frontzijde van de nog niet gerestaureerde balg.
	De door Cor Perlee geschreven tekst tijdens het restaureren van de balg in 1964.		Een kijkje in het magazijn na het verwijderen van het bovenblad. De windtoevoergaten en kleppen zijn van de bovenste schepper.
	Idem aan foto 11, doch nu zijn zichtbaar de windtoevoergaten en kleppen van de onderste schepper.		Bovenaanzicht van de rechter (draaiwielzijde) onderschepgaten naar het magazijn van de balg.
	De balg is nu gedeeld en de scheuren zijn uitgefraisd en weer opgevuld met nieuw hout.