Als eerste tonen we u een foto van het  kermisorgel De Grote Gavioli.
In 1963 werd dit in Nederland zo geliefde orgel naar Engeland geëxporteerd. Dit veroorzaakte zo’n schok, dat men tot het besef kwam dat het hoogtijd werd om maatregelen te treffen om uitvoer van meer waardevolle draaiorgels tegen te gaan.
Dit leidde ertoe dat wijlen mr. R. de Waard de Leon Warnies Stichting oprichtte met als doel het behoud van de draaiorgelcultuur voor Nederland. De stichting verricht thans haar werk onder de naam:Nationaal Fonds Draaiorgelbehoud.

De Vliegende Vleugel, een op en top Amsterdams pierement, verdween zo maar in de  jaren zeventig naar een ver buitenland. Niemand heeft er sindsdien nog iets van vernomen.

Een heel fraai Nederlands straatorgel was ook het orgel De Klok van de Amsterdamse orgelverhuurder Henk Möhlmann. Na bijna 50 jaar trouwe dienst in de Amsterdamse straten werd het begin 1976 verscheept naar het verre Australië. Het heeft daar nog maar kort behoorlijk gespeeld. Momenteel is er van de vroegere glorie van dit op en top Amsterdamse pierement nog maar weinig over.

In 1967 werd het draaiorgel de Cello verkocht aan de Nederlandse gemeenschap in Edmonton. 
Door gebrek aan vakkkundig onderhoud speelt het orgel al jaren niet meer. Een lot dat veel geëxporteerde orgels beschoren is.
De foto toont u het orgel bij de Magere brug in Amsterdam.  

Maar er is goed nieuws te melden: met inzet van het NFD is dit fraai klinkende orgel in juni 2008  definitief in Nederland teruggekeerd. De heer Hegi te Leiden is met de Nederlandse gemeenschap aldaar overeengekomen zijn orgel het Hummeltje met De Cello te verruilen. Het NFD is verheugd over hun medewerking. 
De Cello staat bij Elbert Pluer Orgelbouw om gerestaureerd te worden. Het NFD zal een deel van de restauratie-kosten voor haar rekening nemen.

Diverse orgels werden naar Japan verkocht.
Omstreeks 1980 viel ook het  Mondorgel met zijn prachtig gebeeldhouwde front dit lot ten deel.